ทีดี โคเวน: การกำหนดโควตาการส่งออกดีเซลของสหรัฐฯ มีแนวโน้มว่าจะเกิดขึ้นได้มากกว่าการห้ามส่งออกโดยเด็ดขาด

รายงานวิจัยจาก TD Cowen ระบุว่า การกำหนดโควตาส่งออกดีเซลของสหรัฐฯ ดูเหมือนจะมีโอกาสเกิดขึ้นมากกว่าการห้ามส่งออกน้ำมันหรือผลิตภัณฑ์น้ำมันโดยสิ้นเชิง แม้ว่าการควบคุมใดๆ ในลักษณะดังกล่าวจะยังไม่น่าเกิดขึ้นในระยะเวลาอันใกล้นี้ก็ตาม บริษัทดังกล่าวระบุว่า นักลงทุนกำลังให้ความสนใจมากขึ้นกับข้อจำกัดของรัฐบาลที่อาจเกิดขึ้น เนื่องจากราคาน้ำมันดีเซลพุ่งสูงขึ้นเป็นประวัติการณ์ก่อนการเลือกตั้งกลางเทอมในวันที่ 3 พฤศจิกายน 2026

ผลกระทบต่อตลาดที่อาจเกิดขึ้น

การวิเคราะห์ของ TD Cowen ชี้ให้เห็นว่า โควตาส่งออกชั่วคราวเป็นเวลาสองเดือน อาจทำให้ราคาน้ำมันดีเซลในประเทศลดลงประมาณ 16 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล และลดอัตรากำไรจากการกลั่นลง 11 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล นักวิเคราะห์ Jason Gabelman ตั้งข้อสังเกตว่า ราคาอาจลดลงอีกเมื่อสินค้าคงคลังเพิ่มขึ้น โดยอาจแตะระดับต่ำสุดที่ใกล้เคียงกับราคาน้ำมันเบนซิน เนื่องจากโรงกลั่นจะเปลี่ยนการผลิตไปจากดีเซล ปัจจุบัน ราคาน้ำมันดีเซลในตลาดสปอตซื้อขายกันที่ราคาสูงกว่าน้ำมันเบนซินถึง 60 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล

บริษัทต่างๆ อาจได้รับผลกระทบจากนโยบายดังกล่าวแตกต่างกันไป จากข้อมูลของบริษัท โรงกลั่นที่เสี่ยงที่สุด ได้แก่:

• PBF Energy (PBF) และ Delek US Holdings (DK) เนื่องจากมีฐานการดำเนินงานขนาดใหญ่ในแผ่นดินใหญ่ของสหรัฐฯ
• BP อาจเผชิญกับอุปสรรคที่ใหญ่ที่สุดในบรรดาบริษัทน้ำมันระหว่างประเทศ เนื่องจากมีโรงกลั่นในสหรัฐฯ จำนวนมาก
• Par Pacific Holdings (PARR) และ Phillips 66 (PSX) คาดว่าจะได้รับผลกระทบน้อยกว่า
• TotalEnergies (TTE) อาจได้รับผลประโยชน์สุทธิ

Ad

เหตุผลและบริบทของนโยบาย

ปัจจุบันสหรัฐฯ ส่งออกดีเซล 1.6 ล้านบาร์เรลต่อวัน (bpd) ซึ่งสูงกว่าค่าเฉลี่ยในอดีต 300,000 bpd ขณะที่นำเข้าประมาณ 180,000 bpd ส่วนใหญ่ไปยังชายฝั่งตะวันออก บริษัท TD Cowen คำนวณว่า การกำหนดโควตาที่ต่ำกว่าระดับการส่งออกในปัจจุบันประมาณ 200,000 บาร์เรลต่อวัน อาจช่วยลดความจำเป็นในการนำเข้าน้ำมันดีเซลจากสหรัฐฯ และแยกราคาในประเทศออกจากตลาดโลกที่มีราคาสูงกว่าได้อย่างมีประสิทธิภาพ

อย่างไรก็ตาม จอห์น มิลเลอร์ นักวิเคราะห์จากกลุ่มวิจัยวอชิงตันของบริษัทดังกล่าว ชี้ว่า นโยบายของรัฐบาลทรัมป์โน้มเอียงไปทางการเพิ่มอุปทานผ่านมาตรการต่างๆ เช่น การแลกเปลี่ยนคลังสำรองปิโตรเลียมเชิงยุทธศาสตร์ และการยกเว้นกฎระเบียบ บริษัทสรุปว่า มาตรการควบคุมการส่งออกใดๆ ก็ตามน่าจะเป็นมาตรการที่มีระยะเวลาจำกัด ซึ่งออกแบบมาเพื่อใช้เป็นข้ออ้างทางการเมือง ในขณะเดียวกันก็ลดผลกระทบต่อตลาดในระยะยาวให้น้อยที่สุด