Goldman Sachs ชี้อินเดียเผชิญความท้าทายด้านสภาพคล่องล้นระบบครั้งใหญ่

Goldman Sachs เปิดเผยบทวิเคราะห์ว่า ระบบธนาคารของอินเดียกำลังเผชิญกับปัญหาสภาพคล่องส่วนเกินในระดับสูง โดยปัจจุบันสภาพคล่องได้พุ่งขึ้นถึง 3.6% ของยอดหนี้สินสุทธิตามความต้องการและกำหนดเวลา (NDTL) หรือคิดเป็นมูลค่าประมาณ 10 ล้านล้านรูปี

เงินทุนไหลเข้าสูงกว่าคาดการณ์

สภาพคล่องส่วนเกินดังกล่าวมีสาเหตุหลักมาจากเงินทุนที่ไหลเข้าผ่านบัญชีเงินฝากสกุลเงินต่างประเทศสำหรับผู้ที่ไม่มีถิ่นที่อยู่ในประเทศ (FCNR) ซึ่งมีมูลค่าสูงถึง 127,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ตัวเลขนี้สูงกว่าที่ตลาดและ Goldman Sachs คาดการณ์ไว้

Goldman Sachs ระบุว่าเงินทุนส่วนใหญ่ไหลเข้าในช่วงปลายเดือนสิงหาคม ส่งผลให้อัตราดอกเบี้ยกู้ยืมข้ามคืน (overnight call rate) ปรับตัวลดลงต่ำกว่าอัตราดอกเบี้ยนโยบาย (repo rate) ซึ่งเป็นสัญญาณชัดเจนของสภาพคล่องที่ล้นระบบ

ความท้าทายของธนาคารกลางอินเดีย

ธนาคารกลางอินเดีย (RBI) จำเป็นต้องดูดซับสภาพคล่องส่วนเกินออกจากระบบประมาณ 1.5% ถึง 2.5% ของ NDTL หรือคิดเป็นมูลค่า 4.0 ถึง 6.5 ล้านล้านรูปี ในช่วงระหว่างเดือนกันยายนถึงธันวาคมนี้

Goldman Sachs ชี้ว่า RBI มีเครื่องมือหลายอย่างในการจัดการสภาพคล่อง แต่ละวิธีมีต้นทุนที่แตกต่างกันไป:

Ad

• การขายพันธบัตรผ่านตลาดการเงิน (OMO sales): เป็นเครื่องมือถาวร แต่อาจผลักดันให้อัตราผลตอบแทนพันธบัตร (bond yields) สูงขึ้น
• ธุรกรรมซื้อคืนพันธบัตร (Reverse Repos): เป็นเครื่องมือชั่วคราว แต่สร้างภาระด้านต้นทุนดอกเบี้ยให้กับ RBI
• การออกพันธบัตรเพื่อรักษาเสถียรภาพ (MSS): เป็นการผลักภาระต้นทุนไปยังบัญชีการคลังของรัฐบาล
• การเพิ่มอัตราส่วนเงินสดสำรอง (CRR): สร้างภาระให้กับธนาคารพาณิชย์โดยตรง

Goldman Sachs คาดการณ์ว่า RBI จะใช้มาตรการทั้งแบบชั่วคราวและถาวรผสมผสานกันเพื่อจัดการกับสถานการณ์ในรอบนี้

แนวโน้มและผลกระทบต่อตลาด

ในระยะยาว คาดว่าสภาพคล่องส่วนเกินจะลดลงเหลือประมาณ 1.0% ของ NDTL ภายในเดือนมีนาคม 2027 เนื่องจากปัจจัยตามฤดูกาลที่ปริมาณเงินสดในมือประชาชนจะเพิ่มสูงขึ้น อย่างไรก็ตาม สถานการณ์ดุลการชำระเงินของอินเดียเริ่มลดความตึงเครียดลง จากการไหลเข้าของการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศ (FDI) และเงินทุนในตลาดพันธบัตรและตลาดหุ้น

สำหรับตลาดอัตราแลกเปลี่ยน Goldman Sachs คาดว่า RBI จะใช้เงินฝาก FCNR เหล่านี้เพื่อลดภาระหนี้สินฟอร์เวิร์ดในตลาดแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศและสร้างทุนสำรองระหว่างประเทศเพิ่มขึ้น ซึ่งจะช่วยรักษาเสถียรภาพของ อัตราแลกเปลี่ยนดอลลาร์-รูปี ให้อยู่ในกรอบที่จำกัด