อัตราผลตอบแทนพันธบัตรสหรัฐฯ 30 ปี พุ่งสูงสุดในรอบเกือบ 2 ทศวรรษ ท่ามกลางมุมมองที่แตกต่าง

อัตราผลตอบแทนพันธบัตรรัฐบาลสหรัฐฯ อายุ 30 ปี พุ่งแตะระดับ 5.281% ในสัปดาห์ที่แล้ว ซึ่งเป็นระดับสูงสุดในรอบเกือบสองทศวรรษ ก่อนที่จะย่อตัวลงมาอยู่ที่ 5.224% การปรับตัวขึ้นนี้ได้สร้างมุมมองที่แตกต่างกันในตลาดระหว่างโอกาสในการลงทุนที่น่าดึงดูดและความเสี่ยงมหภาคที่ซับซ้อนกว่าในอดีต

ปัจจัยหนุนอัตราผลตอบแทนพุ่ง

การดีดตัวขึ้นของอัตราผลตอบแทนมีสาเหตุหลักมาจากปัจจัยพื้นฐานที่เปลี่ยนแปลงไป Wolfe Research ชี้ว่าความเห็นในเชิงนโยบายการเงินที่แข็งกร้าวจาก Kevin Warsh ของธนาคารกลางสหรัฐฯ (เฟด) ประกอบกับปัญหาการคลังเชิงโครงสร้างของสหรัฐฯ เป็นแรงผลักดันสำคัญ

ปัจจุบัน หนี้รัฐบาลกลางสหรัฐฯ อยู่ที่ระดับ 100% ของ GDP และมีการขาดดุลงบประมาณสูงกว่า 6% แม้เศรษฐกิจจะอยู่ในช่วงขยายตัว สิ่งนี้สร้างวงจรที่รัฐบาลจำเป็นต้องออกพันธบัตรเพิ่มเพื่อชดเชยการขาดดุล ซึ่งจะผลักดันให้อัตราผลตอบแทนสูงขึ้น และเพิ่มภาระต้นทุนในการชำระหนี้ของรัฐบาลตามไปด้วย

มุมมองเชิงบวก: โอกาสล็อกผลตอบแทนสูง

สำหรับนักลงทุนระยะยาว อัตราผลตอบแทนปัจจุบันถือว่ามีความน่าสนใจอย่างยิ่งเมื่อเทียบกับการลงทุนประเภทอื่น

Ad

• ผลตอบแทนที่น่าดึงดูด: อัตราผลตอบแทนที่ 5.22% ต่อปีสำหรับสินทรัพย์ที่ปราศจากความเสี่ยง (ในเชิงตัวเงิน) ถือว่าสูงกว่าอัตราผลตอบแทนจากกำไรของดัชนี S&P 500 (ประมาณ 4-5%) และอัตราเงินปันผลเฉลี่ยของหุ้น (1.5-2%)
• ส่วนต่างที่น่าสนใจ: ผลตอบแทนดังกล่าวสูงกว่าอัตราดอกเบี้ยนโยบายของเฟดที่ 3.50%–3.75% อยู่ประมาณ 150 basis points ซึ่งเป็นส่วนชดเชยความเสี่ยงด้านระยะเวลา (term premium) ที่น่าสนใจ
• โอกาสทำกำไรจากราคา: หากในอนาคตอัตราผลตอบแทนปรับตัวลดลง ราคาของพันธบัตรระยะยาวเหล่านี้จะปรับตัวสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ ซึ่งเป็นผลดีต่อนักลงทุนอย่างกองทุนบำเหน็จบำนาญและบริษัทประกัน

ความเสี่ยงที่ซ่อนอยู่และปัจจัยเงินเยน

อย่างไรก็ตาม ยังมีความเสี่ยงหลายประการที่นักลงทุนไม่ควรมองข้าม อัตราเงินเฟ้อ PCE ซึ่งเป็นมาตรวัดที่เฟดให้ความสำคัญ ยังคงอยู่ที่ 3.7% เมื่อเทียบรายปี (ข้อมูล ณ เดือนมิถุนายน 2026) ทำให้อัตราผลตอบแทนที่แท้จริง (real yield) อยู่ที่เพียงประมาณ +1.5% ซึ่งค่อนข้างต่ำสำหรับการลงทุนระยะยาว 30 ปี นอกจากนี้ ตลาดยังเผชิญความเสี่ยงที่เฟดอาจขึ้นดอกเบี้ยเพิ่มเติม และความเสี่ยงด้านเครดิตของสหรัฐฯ ก็เพิ่มสูงขึ้น สะท้อนจากดัชนี US Credit Default Swap (CDS) อายุ 30 ปี ที่เพิ่มขึ้น 21.3% ตั้งแต่ต้นปี

ปัจจัยสำคัญที่ถูกมองข้ามบ่อยครั้งคือความเชื่อมโยงกับค่าเงินเยนของญี่ปุ่น ซึ่งเป็นผู้ถือครองพันธบัตรสหรัฐฯ รายใหญ่ที่สุดในโลก (ประมาณ 1.1 ล้านล้านดอลลาร์) เมื่อเงินเยนอ่อนค่าลงอย่างรุนแรง จะเกิดแรงกดดันให้ญี่ปุ่นต้องขายพันธบัตรสหรัฐฯ เพื่อแทรกแซงค่าเงินหรือนำเงินทุนกลับประเทศเมื่อธนาคารกลางญี่ปุ่น (BOJ) ขึ้นดอกเบี้ย การแทรกแซงค่าเงินร่วมกันระหว่างสหรัฐฯ และญี่ปุ่นเมื่อเร็วๆ นี้ช่วยพยุงค่าเงินเยนและลดแรงกดดันต่ออัตราผลตอบแทนพันธบัตรสหรัฐฯ ได้ชั่วคราว แต่นักลงทุนยังคงต้องจับตาการประชุม BOJ ในวันที่ 17-18 กันยายนอย่างใกล้ชิด