Negara Membangun Hadapi Krisis Kesihatan Berganda: Obesiti Kanak-kanak Atasi Kurang Zat

Negara-negara berpendapatan rendah dan sederhana kini menghadapi krisis kesihatan awam yang semakin meruncing, di mana peningkatan pesat obesiti kanak-kanak kini mengatasi masalah kekurangan zat makanan yang berterusan. Peralihan ini, yang dikenali sebagai "beban berganda", menimbulkan ancaman jangka panjang yang besar terhadap sistem kesihatan dan kestabilan ekonomi di rantau seperti Asia, Afrika dan Amerika Selatan.

Peralihan Episentrum Obesiti Global

Satu projek penyelidikan yang melibatkan lebih 1,000 saintis dan disokong oleh Pertubuhan Kesihatan Sedunia (WHO) menunjukkan bahawa pusat wabak obesiti kanak-kanak telah beralih dari negara-negara kaya kepada negara yang paling tidak mampu menanggung kos untuk menanganinya. Data yang diterbitkan dalam jurnal saintifik *Nature* mendedahkan beberapa trend yang membimbangkan:

• Kadar obesiti dalam kalangan kanak-kanak lelaki meningkat paling cepat di Peru, mencecah 19% antara 2023-2024, berbanding kurang daripada 8% pada tahun 2010.
• Di Indonesia, kelaziman obesiti dalam kalangan kanak-kanak lelaki dan perempuan meningkat lebih daripada setengah mata peratusan pada tahun 2024, peningkatan mutlak terbesar yang pernah direkodkan.

Indonesia, negara keempat paling ramai penduduk di dunia, telah melepasi satu ambang kritikal di mana obesiti dalam kalangan kanak-kanak dan remaja kini lebih lazim daripada kekurangan zat makanan. Menurut analisis data global, keadaan ini menjejaskan 20% daripada 60 juta kanak-kanak usia sekolah di negara itu.

Kos Ekonomi dan Kesihatan yang Meningkat

Ad

Implikasi kewangan daripada krisis ini adalah amat besar. WHO meramalkan bahawa kos global yang berkaitan dengan berat badan berlebihan dan obesiti boleh mencecah $3 trilion menjelang 2030, merangkumi perbelanjaan penjagaan kesihatan, pengurangan produktiviti dan kematian pramatang.

Bagi Indonesia sahaja, Persekutuan Obesiti Dunia menganggarkan kos berkaitan obesiti boleh melonjak daripada $17.5 bilion pada 2019 kepada hampir $47 bilion menjelang 2030. Lonjakan ini didorong oleh peningkatan penyakit tidak berjangkit (NCD) seperti diabetes, yang kadarnya di Indonesia telah meningkat lebih dua kali ganda sejak 2011 kepada 11.7% dalam kalangan penduduk berusia lebih 15 tahun. Dr. Zulfiqar Bhutta, seorang pakar kesihatan kanak-kanak global, memberi amaran tentang "tsunami penyakit tidak berjangkit" yang boleh menghapuskan kemajuan kesihatan yang telah dicapai.

Faktor Pendorong dan Respons Dasar

Peralihan ini didorong oleh "peralihan nutrisi" yang pantas, di mana masyarakat beralih daripada kekurangan makanan kepada lambakan makanan diproses yang murah, tidak sihat, dan tinggi kandungan gula serta lemak. Satu analisis oleh Access to Nutrition Initiative mendapati hanya 21% produk makanan yang dijual di kedai runcit moden di Indonesia memenuhi ambang "sihat".

Walaupun ancaman ini semakin meningkat, tindak balas dasar masih perlahan. Menteri Kesihatan Indonesia, Budi Gunadi Sadikin, mengakui peningkatan obesiti tetapi menyatakan ia bukan antara masalah kesihatan utama negara. Cadangan untuk cukai ke atas minuman bergula telah berulang kali ditangguhkan, manakala sistem pelabelan makanan baharu memberi pengeluar tempoh dua tahun untuk mematuhinya. Kekurangan kesedaran awam dan kos rawatan yang tinggi, seperti ubat penurun berat badan, terus menjadi halangan utama dalam menangani krisis yang disifatkan oleh pakar sebagai "bom jangka yang sedia untuk meletup".