โบอิ้งคงคาดการณ์ความต้องการเครื่องบินใหม่ใน 20 ปีข้างหน้า ชี้ไม่ได้รับผลกระทบจากสงคราม

บริษัทโบอิ้ง (Boeing) ผู้ผลิตเครื่องบินรายใหญ่ของสหรัฐฯ ยังคงคาดการณ์ความต้องการเครื่องบินพาณิชย์ใหม่ทั่วโลกในระยะ 20 ปีข้างหน้าไว้ในระดับที่แข็งแกร่ง โดยตัวเลขคาดการณ์ล่าสุดแทบไม่เปลี่ยนแปลงจากปีก่อนหน้า สะท้อนมุมมองเชิงบวกต่ออุตสาหกรรมการบิน แม้ต้องเผชิญกับความตึงเครียดทางภูมิรัฐศาสตร์และภาวะเศรษฐกิจโลกที่ชะลอตัว

รายละเอียดคาดการณ์ 20 ปี

ในการคาดการณ์ตลาดที่เผยแพร่ก่อนงานฟาร์นโบโรห์แอร์โชว์ (Farnborough Airshow) โบอิ้งคาดการณ์ว่าอุตสาหกรรมการบินทั่วโลกจะมีความต้องการเครื่องบินเจ็ตและเครื่องบินขนส่งสินค้าใหม่รวมทั้งสิ้น 43,625 ลำ ในช่วงปี 2026 ถึง 2045 ประกอบด้วย:

• เครื่องบินทางเดินเดี่ยว (Single-aisle): 33,545 ลำ
• เครื่องบินลำตัวกว้าง (Widebody): 7,715 ลำ
• เครื่องบินขนส่งสินค้าที่ผลิตจากโรงงาน: 930 ลำ
• เครื่องบินระดับภูมิภาค (Regional jets): 1,435 ลำ

ตัวเลขดังกล่าวสวนทางกับคู่แข่งอย่างแอร์บัส (Airbus) ซึ่งเมื่อต้นเดือนนี้ได้ปรับลดคาดการณ์ลง 1% เหลือ 42,060 ลำ โดยอ้างถึงผลกระทบจากสงครามอิหร่านและความตึงเครียดทางการค้า

มุมมองต่อตลาดและการเติบโต

Ad

โบอิ้งคาดว่าปริมาณการเดินทางของผู้โดยสารทางอากาศจะเติบโตประมาณ 2.3% ในปีนี้ ซึ่งชะลอตัวลงจากอัตรา 5.3% ในปีก่อนหน้า อย่างไรก็ตาม บริษัทคาดว่าจะเห็นการฟื้นตัวอย่างแข็งแกร่งที่ 6-7% ในปี 2027 และ 5-6% ในปี 2028

นายดาร์เรน ฮัลสต์ รองประธานฝ่ายการตลาดเชิงพาณิชย์ของโบอิ้ง กล่าวว่า "มุมมองของเราคือปริมาณการเดินทางของผู้โดยสารทั่วโลกจะกลับไปสู่ระดับที่ควรจะเป็นภายในสิ้นปี 2028" โดยมองว่าการชะลอตัวในปัจจุบันแตกต่างจากผลกระทบที่เกิดจากการระบาดของโควิด-19 ทั้งนี้ โบอิ้งคาดการณ์ว่าจำนวนฝูงบินทั่วโลกจะเพิ่มขึ้นจากประมาณ 28,000 ลำในปี 2025 เป็น 50,000 ลำ ภายในปี 2045

ปัจจัยขับเคลื่อนและอุปทานในตลาด

ความต้องการเครื่องบินใหม่ยังคงเติบโตเร็วกว่าที่ผู้ผลิตจะสามารถส่งมอบได้ โบอิ้งประเมินว่าตลาดกำลังเผชิญกับภาวะขาดแคลนเครื่องบินเกือบ 2,000 ลำในช่วงเริ่มต้นปี 2026 โดยคาดว่าการขาดแคลนเครื่องบินทางเดินเดี่ยวจะยังคงอยู่ไปจนถึงสิ้นทศวรรษนี้ ขณะที่เครื่องบินลำตัวกว้างอาจขาดแคลนไปจนถึงช่วงต้นทศวรรษ 2030

สำหรับความต้องการในอีก 20 ปีข้างหน้า คาดว่าจะแบ่งเป็นสัดส่วนเท่าๆ กันระหว่างการทดแทนเครื่องบินรุ่นเก่า (21,475 ลำ) และการขยายฝูงบิน (22,150 ลำ) โดยภูมิภาคที่จะมีการส่งมอบมากที่สุดคือจีน (21%) ตามมาด้วยยูเรเซีย (20%) และอเมริกาเหนือกับเอเชียใต้/ตะวันออกเฉียงใต้ (ภูมิภาคละ 19%) แม้ว่าอุตสาหกรรมจะยังคงเผชิญกับข้อจำกัดด้านกำลังการผลิตและห่วงโซ่อุปทาน แต่ปัจจัยพื้นฐานที่ขับเคลื่อนการเดินทาง เช่น การค้า การท่องเที่ยว และการขยายเครือข่ายของสายการบิน ยังคงแข็งแกร่ง