Iran Tuntut Kawalan Laluan Masuk Selat Hormuz, Pengawasan Laluan Keluar

Iran mahu mengawal sepenuhnya perkapalan yang memasuki Selat Hormuz dan mempunyai pengawasan ke atas trafik keluar, dengan keupayaan untuk campur tangan jika perlu, menurut satu rancangan sementara yang sedang dibincangkan dengan Oman. Perkara ini didedahkan oleh sumber kanan Iran yang terlibat dalam rundingan tersebut kepada Reuters pada hari Selasa.

Butiran Tuntutan Iran

Menurut sumber itu, ini adalah "idea umum yang sedang dibincangkan pada masa ini." Di bawah cadangan tersebut, laluan keluar akan melalui koridor di antara Iran dan Oman, dengan pelepasan keluar diberikan oleh Oman selepas memaklumkan kepada pihak Iran.

Sumber itu menambah bahawa "Tehran tidak mungkin akan mengubah pendiriannya," sambil menyatakan bahawa Iran telah menunjukkan kelonggaran dengan beralih daripada tuntutan awalnya untuk kawalan penuh ke atas trafik di kedua-dua arah selat tersebut. Bulan lalu, Iran menolak cadangan Oman untuk pembahagian sama rata laluan transit antara kedua-dua negara, yang menurut Tehran gagal menangani kebimbangan keselamatannya.

Konteks dan Kepentingan Strategik

Selat Hormuz, sebuah laluan air sempit selebar 34 km (21 batu), adalah titik kritikal bagi perdagangan global, terutamanya untuk bekalan tenaga. Ia merupakan laluan utama bagi kira-kira satu perlima daripada bekalan minyak dunia dan barangan penting lain. Laluan air itu sebahagian besarnya telah disekat sejak konflik antara AS-Israel dan Iran bermula pada akhir Februari.

Ad

Isu kawalan ke atas selat itu kekal menjadi pertikaian utama. Washington mendakwa memorandum persefahaman pada bulan Jun dengan Tehran memerlukan Iran membuka semula laluan air strategik itu, manakala Tehran menegaskan bahawa teks tersebut secara jelas mengekalkan kuasanya ke atas trafik perkapalan. Sebelum konflik, perkapalan bebas melalui selat itu, yang terletak di perairan wilayah Iran dan Oman tetapi secara amnya dianggap sebagai laluan air antarabangsa.

Implikasi kepada Pasaran

Rundingan ini dipantau rapi oleh pasaran tenaga global dan pelabur. Ketidakpastian mengenai pembukaan semula Selat Hormuz telah menjadi faktor risiko geopolitik utama yang menyokong harga minyak. Sebarang kemajuan ke arah perjanjian yang boleh dilaksanakan boleh meredakan kebimbangan bekalan dan berpotensi memberi tekanan ke bawah ke atas harga tenaga.

Kegagalan untuk mencapai persetujuan pula akan mengekalkan ketidaktentuan dan kemeruapan dalam pasaran komoditi. Pelabur akan terus memerhatikan sebarang isyarat diplomatik yang mungkin menandakan penyelesaian atau peningkatan ketegangan di rantau yang penting ini.