Volkswagen ปรับโครงสร้างครั้งใหญ่ กระทบซัพพลายเออร์อย่างไร ใครได้ใครเสีย?

คณะกรรมการกำกับดูแลของ Volkswagen ได้อนุมัติแผนการปรับโครงสร้างองค์กรครั้งใหญ่ ซึ่งส่งผลกระทบต่อซัพพลายเออร์รุนแรงกว่าการลดกำลังการผลิตทั่วไป เนื่องจากเป็นการผสมผสานระหว่างความเสี่ยงด้านปริมาณการสั่งซื้อที่ลดลงกับแรงกดดันด้านราคาที่เพิ่มขึ้นอย่างหนัก

แผนดังกล่าวครอบคลุมถึงการลดตำแหน่งงานเพิ่มเติม 50,000 ตำแหน่ง การพิจารณาทางเลือกสำหรับโรงงาน 4 แห่งในเยอรมนี และการปรับโครงสร้างกลุ่มบริษัทให้ง่ายขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ การเปลี่ยนแปลงนี้จะส่งผลให้เกิดการแบ่งกลุ่มซัพพลายเออร์อย่างชัดเจนระหว่างผู้ที่ได้ประโยชน์และผู้ที่เสียประโยชน์

กลุ่มซัพพลายเออร์ที่เผชิญความเสี่ยง

ผู้ผลิตชิ้นส่วนที่ดูเปราะบางที่สุดคือ Schaeffler และ Forvia เนื่องจากมีอัตราส่วนหนี้สินต่อทุนในระดับสูง ซึ่งลดความยืดหยุ่นในการรับมือหาก Volkswagen เรียกร้องให้ลดราคาหรือชะลอคำสั่งซื้อ โดยเฉพาะ Forvia ที่มีอัตราส่วนหนี้สินต่อทุนสูงถึง 478.5%

ในขณะที่ Continental แม้จะเป็นบริษัทขนาดใหญ่ แต่ก็ไม่รอดพ้นจากผลกระทบ เนื่องจากมีความเสี่ยงสูงจากการพึ่งพิงกำลังการผลิตในโรงงานที่เยอรมนี ส่วน Valeo แม้จะมีทิศทางที่ดีขึ้น แต่การเติบโตของรายได้ที่ติดลบ 2.0% ทำให้ยากต่อการดูดซับปริมาณคำสั่งซื้อที่หายไป

กลุ่มเทคโนโลยีและแบตเตอรี่คือผู้ชนะ

ในทางกลับกัน ซัพพลายเออร์ที่เกี่ยวข้องกับซอฟต์แวร์ เซมิคอนดักเตอร์ และแบตเตอรี่กลับมีแนวโน้มที่จะเป็นผู้ชนะจากการปรับโครงสร้างครั้งนี้

Ad

• Infineon: ผู้ผลิตเซมิคอนดักเตอร์ มีความเสี่ยงด้านปริมาณการผลิตโดยตรงต่ำกว่า และมีโอกาสเพิ่มมูลค่าชิ้นส่วนต่อคันได้มากขึ้น เนื่องจากรถยนต์ของ Volkswagen ในอนาคตจะเน้นเทคโนโลยีไฟฟ้าและซอฟต์แวร์มากขึ้น
• CATL (Contemporary Amperex Technology): ผู้ผลิตแบตเตอรี่รายใหญ่ จะได้รับประโยชน์โดยตรงหาก Volkswagen เร่งพัฒนารถยนต์ไฟฟ้าบนแพลตฟอร์มแบตเตอรี่มาตรฐาน หรือต้องการซัพพลายเออร์ที่มีต้นทุนการผลิตที่แข่งขันได้ โดยบริษัทมีรายได้เติบโตถึง 39.5%

ปัจจัยชี้ขาดในครั้งนี้จึงไม่ใช่ขนาดของซัพพลายเออร์ แต่เป็นประเภทของชิ้นส่วนที่ผลิต แม้จำนวนรถยนต์ที่ผลิตอาจลดลง แต่มูลค่าของชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์และแบตเตอรี่ต่อคันจะเพิ่มสูงขึ้น

สิ่งที่นักลงทุนต้องจับตา

สำหรับนักลงทุน ควรติดตามปัจจัยสำคัญหลายประการเพื่อประเมินผลกระทบต่อซัพพลายเออร์แต่ละราย:

• คำสั่งซื้อ: ตารางการผลิตของ Volkswagen ในแต่ละโรงงานและแต่ละแพลตฟอร์ม
• ราคา: ความเห็นของซัพพลายเออร์เกี่ยวกับการเจรจาต่อรองราคารายปี
• สภาพคล่อง: โดยเฉพาะสำหรับบริษัทที่มีหนี้สินสูงอย่าง Forvia และ Schaeffler
• สัดส่วนรายได้: การเติบโตของรายได้จากกลุ่มเซมิคอนดักเตอร์ แบตเตอรี่ และซอฟต์แวร์ เทียบกับชิ้นส่วนยานยนต์แบบดั้งเดิม

สถานการณ์ที่ดีที่สุดคือ Volkswagen จะกลายเป็นบริษัทที่กระชับขึ้น สามารถสร้างมาตรฐานแพลตฟอร์มและฟื้นฟูยอดสั่งซื้อให้แก่ซัพพลายเออร์ได้ แต่ในกรณีที่เลวร้ายที่สุด อาจเกิดการต่อรองราคาที่ยืดเยื้อ ซึ่งซัพพลายเออร์จะต้องเป็นผู้แบกรับต้นทุนการปรับโครงสร้างผ่านราคาที่ลดลง