สหรัฐฯ เตรียมขยายกำลังทหารในกรีนแลนด์ภายใต้ข้อตกลงใหม่กับเดนมาร์ก

สหรัฐอเมริกาเตรียมขยายการปรากฏตัวทางทหารในแถบอาร์กติกอย่างมีนัยสำคัญ ภายใต้ข้อตกลงใหม่ที่จะลงนามโดยประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ นายกรัฐมนตรีเมตเต เฟรเดอริกเซน แห่งเดนมาร์ก และนายกรัฐมนตรีเยนส์-เฟรเดอริก นีลเซน แห่งกรีนแลนด์ ข้อตกลงไตรภาคีนี้ ซึ่งจะมีการลงนามอย่างเป็นทางการในวันอังคารที่สมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ จะอนุญาตให้กองทัพสหรัฐฯ เข้าถึงพื้นที่ใหม่บนเกาะที่มีความสำคัญทางยุทธศาสตร์แห่งนี้เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่สงครามเย็น

รายละเอียดของการขยายตัว

ข้อตกลงนี้จะอนุญาตให้สหรัฐฯ ขยายฐานทัพทางทหารออกไปนอกฐานอวกาศปิตูฟฟิกที่มีอยู่เดิม ตามข้อมูลจากบุคคลสามคนที่คุ้นเคยกับเรื่องนี้ซึ่งอ้างโดย Investing.com คาดว่าข้อตกลงนี้จะเปิดพื้นที่ใหม่สองแห่งสำหรับการใช้งานทางทหารของสหรัฐฯ ได้แก่:

• นาร์ซาร์ซัวก: อดีตฐานทัพอากาศของสหรัฐฯ ที่มีมาตั้งแต่สมัยสงครามเย็น
• เมสเตอร์สวิก: สถานที่ที่ปัจจุบันใช้โดยหน่วยลาดตระเวนสุนัขลากเลื่อนซีเรียส ซึ่งเป็นหน่วยรบพิเศษชั้นยอดของเดนมาร์ก

พิธีลงนามมีกำหนดเวลา 10:30 น. ตามเวลาภาคตะวันออก ในนิวยอร์ก ข้อความของข้อตกลงยังไม่ได้ถูกเปิดเผยต่อสาธารณะ

บริบทเชิงกลยุทธ์และภูมิหลัง

Ad

กรีนแลนด์ ดินแดนกึ่งปกครองตนเองของราชอาณาจักรเดนมาร์ก ตั้งอยู่ในตำแหน่งสำคัญระหว่างอาร์กติกและอเมริกาเหนือ และมีทรัพยากรพลังงานมหาศาล ข้อตกลงนี้เกิดขึ้นหลังจากวิกฤตทางการทูตในเดือนมกราคม หลังจากประธานาธิบดีทรัมป์แสดงความสนใจที่จะได้เกาะแห่งนี้มาครอบครอง ซึ่งนำไปสู่การเจรจาอย่างเข้มข้นระหว่างวอชิงตัน โคเปนเฮเกน และนูอุก

ลาร์ส ล็อกเกอ ราสมุสเซน รัฐมนตรีต่างประเทศเดนมาร์กกล่าวว่า ข้อตกลงนี้ทำให้ความมั่นคงในอาร์กติกอยู่ภายใต้การดูแลร่วมกันของนาโต ในทางตรงกันข้าม ประธานาธิบดีทรัมป์กล่าวเมื่อวันศุกร์ว่า ข้อตกลงนี้ทำให้สหรัฐฯ มี "การควบคุมถาวรเหนือความมั่นคง และความต้องการอื่นๆ ทั้งหมดในกรีนแลนด์" เดนมาร์กยังไม่ได้ตอบโต้คำกล่าวอ้างของทรัมป์โดยตรง แต่ยืนยันว่าข้อตกลงนี้เคารพในอธิปไตยของตนและสิทธิในการกำหนดตนเองของกรีนแลนด์

คำถามที่ยังไม่ได้รับคำตอบ

การพัฒนาครั้งนี้ถือเป็นการเพิ่มโครงสร้างพื้นฐานทางทหารของสหรัฐฯ บนเกาะแห่งนี้มากที่สุดนับตั้งแต่สงครามเย็น ซึ่งในเวลานั้นอเมริกามีฐานทัพและกำลังพลหลายพันคนอยู่ที่นั่น อย่างไรก็ตาม ยังไม่ชัดเจนว่าข้อตกลงใหม่นี้จะใช้เป็นข้อแก้ไขเพิ่มเติมสนธิสัญญาป้องกันประเทศปี 1951 ซึ่งเป็นสนธิสัญญาพื้นฐานที่ควบคุมการประจำการของสหรัฐฯ มาอย่างยาวนาน หรือจะเป็นการกำหนดกรอบการทำงานใหม่ทั้งหมด